Uit de praktijk

Loopbaanbegeleiding.

Door de gesprekken die we gevoerd hebben en de opdrachten die ik heb gemaakt voelde ik me sterk en doelgericht tijdens de sollicitatiegesprekken voor mijn huidige baan.
Ook de wandeling die we maakten kan ik me goed herinneren. Het verschafte de juiste afleiding om geconcentreerd en gefocust te praten. Het resultaat van de sessies is dat ik inzicht heb gekregen dat de wereld niet perfect is en dat ik dat zelf ook niet hoef te zijn. Dat heeft geresulteerd in een veel daadkrachtiger optreden. Het tweede inzicht is dat ik het niet alleen hoef te doen maar ook om hulp kan/mag vragen. Heeft dit mijn leven nu compleet veranderd? Het antwoord daarop is nee. Mijn gedrag en handelen gebeurt nog vaak vanuit een automatisme. Wat het grote winstpunt blijft is dat ik me nu vaak bewust ben van mijn gedrag en van mijn valkuilen en ik denk op zo'n moment ook vaak aan onze sessies terug."
Thieu, ICT- er

Loopbaanbegeleiding.

" De gesprekken hebben mij inzicht gegeven in mijn kwaliteiten".
Miranda, administratief medewerker.

Individuele coaching.

" Ik zie ineens dat ik mij als moeder-overste gedraag en veel te veel verantwoordelijkheid op mij neem!" 
Cindy, een verpleegkundig teamleider.

Drama geeft inzicht!

“Ik zie mijzelf als een verstarde vrouw in een sollicitatiegesprek zitten”.
Een herintreedster komt mij om raad vragen. Ze is afgewezen voor een functie die ze dolgraag wil hebben. “Je komt niet gemotiveerd over”, is haar verteld. Ze snapt er niets van. Ze heeft zich helemaal verdiept in de aard van de functie en de opleiding die ze er voor moet doen. Ze is juist super  gemotiveerd. “Hoe moet ik het anders doen”, is haar vraag. Ze heeft een bloknoot bij zich om adviezen te noteren.

Ik stel haar voor om het gesprek in scene te zetten en raad haar aan om tafels en stoelen zo te plaatsen als toen tijdens het sollicitatiegesprek. Ze mag haar eigen plaats en die van de belangrijkste selecteur aanwijzen.Vervolgens starten we het gesprek bij het moment dat de motivatievraag wordt gesteld. De herintreedster speelt eerst de rol van de selecteur en dan die van zichzelf. Ik zie haar in haar eigen rol als een soort sfinx met de armen over elkaar aan tafel zitten. Als zij de plaats van de selecteur inneemt ga ik op haar plaats zitten, in haar houding.  Op het moment dat zij naar “zichzelf” kijkt roept ze uit: “Zo’n kandidaat zou ik ook niet aannemen!". 

Ik vraag haar om nog eens op haar eigen plaats te gaan zitten en vraag dan wat er door haar heen gaat als de motivatievraag wordt gesteld.  Ze vertelt dat ze dan heel hard nadenkt en zoekt naar de antwoorden die de selecteur zou willen horen. 
We doen de scene nog een keer. De herintreedster geeft nu haar eigen antwoorden. ze maakt gebaren en haar gezicht vertoont mimiek. Het volgende sollicitatiegesprek doorstaat ze goed.  Ze wordt aangenomen!