|
Uit de praktijk Re-integratie Wil en ik hebben bijna een jaar samen opgetrokken, zij de coach en ik zoekend. En het is een succesvol jaar geweest. Gemiddeld eens per drie weken kwamen we samen voor een wandeling in de duinen van Meijendel met zo nu en dan een relevante, inspirerende oefening op het veld of in het bos en altijd afsluitend met een gesprek onder een kop koffie. Ik heb genoten van Wil's aanpak, muren werden letterlijk weggehaald door buiten te zijn, het huiswerk gaf altijd stof tot gesprek en door haar vragen bracht ze beperkingen die ik mezelf op had gelegd aan het licht. Het resultaat is dat ik in plaats van een baan in Nederland waar ik op gericht was, nu werk als Human Resources Manager voor Medair, een NGO dat noodhulp verleent in crisisgebieden in de wereld. Ik heb genoten van mijn tijd met Wil en ben ontzettend blij met mijn huidige werk en leefomgeving. Anna Denise Bolks, mei 2011. Re-integratie. Dankzij de prettige gesprekken met Wil heb ik inzicht gekregen in wat ik echt wil. De opdrachten en met name de rollenspelen hebben mij er toe aangezet om mij als ondernemer duidelijker te profileren. Ik heb daardoor een grote opdracht gekregen waarin ik mijn kwaliteiten optimaal kan inzetten en ontwikkelen en die mij op het lijf geschreven is. Ik voel mij weer energiek en geinspireerd. Kudret Camdere, augustus 2010.
Loopbaanbegeleiding. Door de gesprekken die we gevoerd hebben en de opdrachten die ik heb gemaakt voelde ik me sterk en doelgericht tijdens de sollicitatiegesprekken voor mijn huidige baan. Loopbaanbegeleiding. " De gesprekken hebben mij inzicht gegeven in mijn kwaliteiten". Drama geeft inzicht! “Ik zie mijzelf als een verstarde vrouw in een sollicitatiegesprek zitten”. Ik stel haar voor om het gesprek in scene te zetten en raad haar aan om tafels en stoelen zo te plaatsen als toen tijdens het sollicitatiegesprek. Ze mag haar eigen plaats en die van de belangrijkste selecteur aanwijzen.Vervolgens starten we het gesprek bij het moment dat de motivatievraag wordt gesteld. De herintreedster speelt eerst de rol van de selecteur en dan die van zichzelf. Ik zie haar in haar eigen rol als een soort sfinx met de armen over elkaar aan tafel zitten. Als zij de plaats van de selecteur inneemt ga ik op haar plaats zitten, in haar houding. Op het moment dat zij naar “zichzelf” kijkt roept ze uit: “Zo’n kandidaat zou ik ook niet aannemen!". Ik vraag haar om nog eens op haar eigen plaats te gaan zitten en vraag dan wat er door haar heen gaat als de motivatievraag wordt gesteld. Ze vertelt dat ze dan heel hard nadenkt en zoekt naar de antwoorden die de selecteur zou willen horen. voorjaar 2005
|
